شيوهء روائى و كلامى است ، و به تفسير نعمانى شهرت دارد . نظر به اهميت آن علامه مجلسى تمامى اين تفسير را در بحار الانوار تحت عنوان « ما ورد عن امير المؤمنين صلوات الله عليه فى اصناف آيات القرآن و انواعها برواية النعمانى . . . » ضبط كرده است ( جلد 93 ) . حر عاملى ( م 1104 ق ) هنگام شرح حال مفسر در امل الآمل مىنويسد از مؤلفات او تفسير قرآن است كه قطعه‌اى از آن را مشاهده نمودم . سپس شيخ آقابزرگ تهرانى در الذريعه بر گفتار حر عاملى استدراك نموده و مىنويسد : مقصود حر عاملى ، احتمالا مقدمهء مفسر بر تفسير خود باشد . كه شامل روايات مبسوط اوست . اين مقدمه به اضافهء خطبهء مختصرى تحت عنوان تفسير المحكم و المتشابه به نام سيد مرتضى علم الهدى ( م 436 ق ) در تهران به سال 1312 ق چاپ سنگى گرديده است . مفسر در مقدمهء تفسير مردم را دعوت به اخذ تفسير آيات قرآن كريم از طريق ائمهء معصومين ( ع ) نموده و معتقد است كه خاندان وحى و نبوت ( ع ) اعرف از ديگران به قرآن مجيد هستند . و نيز قرآن آيات محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ و عام و خاص و مطلق و مقيد و مجمل و مبين و غيره را شامل مىباشد ( بحار الانوار ، 93 / 9 ) در قسمتى از اين تفسير اجتهاد در تفسير آيات قرآن كريم از طريق ائمه ( ع ) را ياد نموده است سپس به تعريف اجتهاد از نظر عامه مىپردازد . نعمانى نسبت به النّعمانيه شهرى است واقع بين بغداد و واسط . منابع : ايضاح المكنون ، 1 / 310 ؛ امل الآمل ، 2 / 232 ؛ تأسيس الشيعة ، 333 ؛ الذريعة ، 4 / 318 ؛ جامع الرواة ، 2 / 43 ؛ رجال ، ابن داوود ، 290 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 302 ؛ روضات الجنات ، 6 / 127 ؛ فوائد الرضوية ، 377 ؛ تنقيح المقال ، 2 / 55 ؛ معجم رجال الحديث ، 14 / 221 ؛ معجم المؤلفين ، 8 / 195 ؛ مؤلفين كتب چاپى ، خانبابا مشار ، 5 / 263 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 230 ؛ هدية العارفين ، 2 / 46 ؛ رياض العلماء ، 5 / 13 . تفسير ابن وليد ، اثر ابو جعفر محمد ( م 343 ق ) فرزند حسن بن ابى يزيد